شغل آینده

شغل آینده‌ی ایدآل برای من یک شغل دانشگاهی در یکی از دانشگاه‌ها خوب امریکا است. شاید اشتباه کرده باشم، اما به  دلیلی همین ایدآل گرایی برای مشاغل نسبتا کمی تقاضا دادم و طبیعتا مصاحبه‌های کمی هم گرفتم. می‌توانستم بهتر عمل کنم اما به هر حال گذشته، گذشته است و فعلا باید منتظر جواب همین یکی دو جایی باشم که مصاحبه گرفتم. در عین حال که سعی می‌کنم مثبت فکر کنم، به سناریوی نامطلوب هم که رد شدن از همه‌ی موقعیت‌های شغلی هست هم فکر می‌کنم. بنابراین، مدتی است به گرفتن کار در بانک یا صندوق پوشش سرمایه (hedge fund) یا موسسات مالی دیگر هم فکر می‌کنم. تقاضا دادن برای چنین مشاغلی خیلی کار می‌برد. وقتی که برای شغل آکادمیک سی وی یا رزومه تهیه می‌کنی، باید مواردی مثل مقالات یا تجربه‌ی تدریس یا گرانت پژوهشی را بگنجانی و توضیح اضافه هم لازم نیست. اما وقتی برای شغل عملی تقاضا می‌دهی، نباید انتظار داشته باشی که طرف بررسی کننده از عنوان پژوهش یا کاربرد آن آگاهی داشته باشد. حتی بهتر است که به جای یک سی وی خلاصه، یک رزومه نسبتا کامل فرستاده شود. مثلا به جای این که بنویسی که در مورد مارتینگل آزما-یور و مساله‌ی دینکین پژوهش می‌کنی بنویسی که پژوهش جاری از پوشش ریسک قوی (robust hedging) نشات می‌گیرد. یا به جای این که بگویی که درس‌هایی  که داده‌ای  را فهرست کنی، بهتر است بگویی که چه چیزهایی را درس داده ای و مسلط هستی. خلاصه این که باید رزومه‌ای داشته باشی که افراد خارج از رشته‌ی خود را با توانایی‌هایت آشنا کنی.

پ.ن.: اگر هیچ کدام از این مشاغل کار نکند و دانشگاه میشیگان هم حاضر به تمدید قرارداد نباشد، طبیعتا باید راه وطن در پیش بگیرم. سابقا این راه گزینه‌ی مطلوب و حتی هیجان انگیزی بود. اما با این افزایش قیمت دلار و البته خیلی چیزهای دیگر که جایت در این پانوشت نیست، جذابیت گذشته را ندارد. امیدوارم کار به آن جاها نکشد.