نزدیک عید است و فصل خانهتکانی. ما هم وبلاگتکانی کردیم و نام وبلاگ را به «روزنوشتهای یک ریاضیدان خارج رفته» تغییر دادیم. نام غم غربت دیگر معنای خود را از دست داده است. مخصوصا این که امروز یک پیشنهاد شغل دائم را در دانشگاه ایالتی فلوریدا پذیرفتم و به این وسیله گام مهمی در برنگشتن به وطن برداشتم.
از سال تحصیلی آینده من هیات علمی دائم دانشگاه ایالتی فلوریدا خواهم بود. این اتفاق در حالی افتاد که خودم را برای مصاحبهی چند بانک و موسسهی مالی در نیویورک آماده میکردم. البته که کار بانک پردرامدتر است اما در عوض باید صبح ساعت ۵ از خواب بیدار شوی و شاید تا ۹ شب هم سر کار باشی. بعد از مدتی هم احتمالا کار یکنواخت میشود. به هر حال کاری نیست که من دوست داشته باشم. کار دانشگاهی بیشتر مرا راضی میکند. کار دانشگاهی هم ممکن است گاهی همینطور باشد اما نه هر روز.
از حالا به بعد باید برای موفقیت در انجام مسئولیتهای جدید در دانشگاه جدید آماده شوم. تفاوت اصلی شغل جدید با شغل فعلی مسئولیت بیشتر و کار بیشتر است. در آیندهای نزدیک باید برای هدایت دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری آماده شوم. نوشتن مقالات در موضوعات تحقیقاتی فعلی و شروع موضوعات تحقیقاتی جدید هم احتمالا برای موفقیت در کار ضروری است. به تمام این ها مسئولیت بیشتر در قبال دانشجویان را هم باید اضافه کرد. خلاصه این که باید برای یک دورهی جدید در زندگی حرفهای آماده شوم.
تبریک میگم.
پاسخ دادنحذفخیلی خوشحال شدم که شغل دائم پیدا کردید.
آرامش و ثبات همچین موقعیتی با هیچ چیز قابل مقایسه نیست.
مبارکتون باشه.
تبریک میگم و امیدوارم موفق باشید
پاسخ دادنحذفمبارک باشه !!!
پاسخ دادنحذفMobarak Bashe Arash !
پاسخ دادنحذفتبریک میگم اقای دکتر.
پاسخ دادنحذف