Lullaby یا همان لالای در تمام زبانها وجود دارد. اما تمام این نغمهها یک ویژگی مشترک دارند. همگی آرامش بخشند، هم به لحاظ ریتم و نتهایی که پشت سر هم می آیند و هم به لحاظ مفاهیم ساده و آرمانی.
چند وقت پیش یک لالایی آذری با صدای شوکت علیاکبروا شنیدم که خیلی دل چسب بود. تقریبا یک هفته طول کشید تا ترانهی آن را پیدا کنم. در حین جستجوها لالایی های دیگری را به زبانهای فرانسه، ارمنی، بلغاری، ترکی استانبولی و البته لالایی «گنجیشک لالا» را هم گوش کردم. نمی توانم توصیف کنم که همگی آن ها چه اندازه آرامش بخش هستند.
من از کودکی خود، تقریبا تمام خاطرات ریز و درشت را فراموش کرده ام، اما هنوز لالایی مادرم در گوشم است که به اعتقاد من به دلیل عمق لذتی بوده که از خوابیدن با لالایی می بردم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر